Geschiedenis

Wat zijn Pasticcini Mignon?

"Pasticcini Mignon" betekent "lieve/schattige gebakjes". Het is kleine traditionele Italiaanse patisserie uit Torino (Turijn) en omstreken. In Italië zijn deze pasticcini (spreek uit: pastitjini) al sinds de 16e eeuw een traditie op bruiloften, verjaardagen, recepties en andere feesten. Het traditionele gebak uit de provincie Piemonte onderscheidt zich van overige patisserie door het kleine formaat (ongeveer vier cm. doorsnede).

Er zijn daarin verschillende soorten:

• Pasticcini al Bignè: Soesjes (bignole), ovaal of rond, gevuld met banketbakkersroom met smaken als vanille, mokka, citroen, pistache, chocola, hazelnoot, amandelen, karamel enz.
  De Turijnse soesjes zijn één van de grootste specialiteiten van de locale patisserie in Piemonte.
• Pasticcini alla Panna: Cups (tartellette), kleine zanddeeg bakjes gevuld met banketbakkerscrème in verschillende smaken en gedecoreerd met slagroom en garnering.
• Pasticcini alla Frutta: Fruit Cups (tartellette di frutta), kleine zanddeeg bakjes gevuld met vanille banketbakkerscrème en gegarneerd met vers fruit.
• Pasticcini al Burro ò Altro: diverse soorten pasticcini met botercrème, bavoroise, Zuppa Inglese en overige...

De Geschiedenis

Om de oorsprong van de Pasticcini te achterhalen moeten we terug naar ongeveer 1500 na Christus. Pasquale de Baylon, van origine een Spaanse monnik die tussen 1540 en 1592 leefde, reisde rond in Europa en verbleef lange tijd bij de Parochie van San Tommaso in Torino. Hij was een goede kok en kwam met nieuwe ideeën bij de dames van het hof die klaagden over de schaarse verscheidenheid aan zoetigheden. Zo kwam hij op het beroemde "1 + 2 + 2 + 1" recept voor Zabaglione, een lekkernij op basis van wijn en eieren:

1 eierdooier en 2 lepels suiker klop je tot de eierdooier bijna wit is.
Voeg er dan 2 eetlepels Marsala en 1 eetlepel met water bij. Klop dit op een zacht vuurtje, of au bain marie, tot de sabayon stevig is. Blijf van het vuur weg kloppen tot hij koud is.

Toen de monnik in 1592 overleed kende menig kok het recept van de "Zabaglione crème" en gebruikten het in hun keuken.
De Turijnse patissiers perfectioneerden hun producten en bedachten steeds meer kleine gebakjes. In de Italiaanse patisserie wordt Zabaglione tot op heden gebruikt als vulling voor diverse pasticcini.